<body>
donderdag, januari 05, 2006

Mijn eerste post sinds lange lange tijd. Ik weet ook zeker dat ik bijna al mijn bezoekers ben verloren, zeker nu ik niet meer een site voor de bezoekers heb. Maar dat maakt niet uit, een blog heb ik voor mezelf om lekker mijn verhaal te vertellen. Ik ben nog steeds dol op designen, blenden, dingen maken met paint shop pro en sites ontwerpen, maar het vergt gewoon teveel tijd. Ik ben nu een studente en mijn leven is de laatste maanden helemaal op zijn kop gezet.

Waar moet ik beginnen? Sinds mijn eindexamen is er heel veel gebeurd. Meer dan in jaren het geval is geweest. Ik heb een jongen ontmoet genaamd T., waar ik stapelverliefd op werd maar die een vriendin bleek te hebben. Via hem ontmoette ik mijn huidige vriend Richard. Dat is op zich wel een beetje raar, mijn vriend is een vriend van T. Eerst twijfelde ik of ik wel echt verliefd was op Richard, maar onze eerste date was geweldig. Het was een perfecte date, in elk opzicht.
Zodra hij me thuis afzette twijfelde ik omdat ik aan de ene kant verliefd op hem begon te worden en niet kon geloven dat iemand echt goed voor me was en dat iemand ook verliefd op mij was of aan het worden was dat weet ik niet precies.
En aan de andere kant worstelde ik nog met mijn gevoelens voor T. Toen maakte ik voor mezelf de beslissing. Aan de ene kant een goede jongen en aan de andere kant hetzelfde type als Michael.
Als ik verandering in mijn liefdesleven wou brengen moest ik voor Richard kiezen, en dat heb ik dan ook gedaan. Op dat moment was het een verstandelijke keuze, en mijn hart ging er maar voor een gedeelte in mee, ook al wist ik dat dit het beste was.
De week na de eerste date spraken we weer af, maar dan bij hem thuis. Hij zou me in Valkenburg oppikken en samen zouden we naar zijn huis gaan, een filmpje kijken ofzo. Die dag wist ik het zeker en sindsdien heb ik nooit meer getwijfeld. Ik hou echt van hem en dit is mijn eerste serieuze relatie. Nooit meer jongens voor een avond, nooit meer huilen omdat het niet wederzijds is en nooit meer afvragen zou hij me leuk vinden? Nou ja nooit meer.. laten we positief zijn en hopen dat deze relatie sterk genoeg is om lang te blijven bestaan.
De eerste hindernissen hebben we al gehad, waaronder T. Hij is sinds mijn eerste date met Richard beginnen met stoken in onze relatie, maar we trekken ons er niks van aan.
Deze blog wordt nu al aardig lang en ik beloof weer snel iets van me te laten horen.

zondag, mei 15, 2005

Misschien is het jullie wel opgevallen dat ik niet meer geblogd heb sinds dinsdag. Binnenkort heb ik namelijk eindexamen, en om precies te zijn begint het op 23 mei. Dat is dus al snel, en met leren schiet het niet echt op. Ook is t eventjes spannend in de liefde en ben ik ongeloooooooooooflijk verliefd, dus het bloggen schiet dr bij in. Ik moet me nu even goed op mijn eindexamens concentreren. Hopelijk begrijpen jullie dat en zie ik jullie weer terug na mijn eindexamen

dinsdag, mei 10, 2005

Ben dr weer even, die depri bui van zondag is weer helemaal voorbij . Ben juist hartstikke vrolijk, en ja, door hem hihi. Bah dr heeft zoooo'n ongelofelijke sukkel me toegevoegd op msn. Leek eerst een hele aardige jongen, maar is gewoon een of andere gefrustreerde. Hij zit me nu wat uit te schelden voor hoer, voor relatiekapotmaakster en weet ik veel wat. Pff echt gestoord die. Heb hem geblokkeerd en gelijk verwijderd. En nu zit ie me wat scheldmailtjes te versturen. Nog ff kijken hoe ik dat kan blokkeren. Weten jullie het?

zondag, mei 08, 2005

Mijn stemming is dit weekend zo verschillend geweest, t ene moment was ik gelukkig en vrolijk en t andere moment was ik weer depri. En dat laatste ben ik nu. Heb een hele leuke jongen leren kennen in Valkenburg vrijdag. Kan er niet veel over zeggen want ik weet dat mensen die mij kennen ook mijn blog lezen en ik wil nog niet dat iemand t weet En sowieso vind ik dit soort dingen erg persoonlijk, en dat wil ik niet zomaar op internet zetten, denk dat de meeste dat wel begrijpen. Ik denk dat ik mijn kamer nou echt op ga ruimen. In de vorige blog was ik het ook al van plan maar is het er niet van gekomen. Misschien helpt het een beetje mijn gedachten te verzetten..

vrijdag, mei 06, 2005

Deze week heb ik genoten van mijn vakantie. Eigenlijk klopt die zin helemaal niet, want ik heb niet echt genoten, ik heb me eerder verveeld, en ik heb nog geen echte vakantie. Ik heb nu drie weekjes vrij van school om te leren voor de eindexamens. Dus ik zou nu hard aan het werk moeten. De eerste week van mijn -laten we het zo maar noemen- vakantie heb ik echt genoten van het even vrij zijn. Geen gehaast meer, geen geleer meer, eventjes relaxen. Het is niet zoals ik eerder zei dat ik me alleen maar verveeld heb, heb ook leuke dingen meegemaakt. Afgelopen dinsdag ben ik naar het huis gaan kijken in Breda. Ik ga deze zomervakantie op mezelf wonen, samen met vier vriendinnen. Natuurlijk ga ik ook nog studeren in Breda, aan de NHTV, functiegericht toerisme en recreatie. HBO dus. Dinsdag ben ik met mijn ouders, de ouders van Raf, mijn broer David, Rafaella, haar vriend Cliff en haar zusje Vacilya naar het huis gaan kijken. Het was er een ongelooflijke vieze troep en haast onbewoonbaar. Maar de huur is laag en je kan het huis heel mooi opknappen. Dat gaan we dus ook doen in de zomervakantie. Woensdag kwamen alle ouders bij elkaar om erover te praten. Wij zelf waren er gelukkig ook bij. Het was aan de ene kant wel gezellig, en ik zie het wel zitten allemaal. Maar de moeder van Rafaella gaf me af en toe echt het gevoel van dat ik eigenlijk teveel ben. Zoals jullie weten ben ik er op het laatste moment bijgekomen, maar ja als dat niet kon had dat dan gezegd. Maar het kon wel, dus nu moeten we het ook met z'n 5en zien op te lossen. Maar dan zegt ze van die dingen als: "ja oorspronkelijk waren jullie met 3 personen en zou het handig zijn als er nog een 4e bij kwam, en nu zijn jullie met 5, tja en dan wordt het toch moeilijk". En dan heb ik zoiets van ja we zijn er nou eenmaal met z'n 5en, je kan er niet eentje nu wegsturen, dat kan je niet maken dus we lossen het maar met z'n 5en op. Op zich zie ik het wel zitten, er is alleen nog een probleem met de kamers. Af en toe wordt er doorgeschemerd dat diegene die er het laatste bij kwam, de kleinste kamer moet. Nou dacht ik aan het begin, dat is niet zo'n ramp, ben snel tevreden. Maar toen ik zag hoe klein die kamer was.. Iets van 2,5 bij 2,5 meter. Nou om daar te leven is het toch echt te klein. Gelukkig zagen de anderen dat toch ook wel in. Er moest sowieso een muur gezet worden, dan wordt de huiskamer door 2en gedeeld. Maar dan heb je 4 grote kamers en een hele maar dan ook hele kleine kamer. En dan zou ik het oneerlijk vinden als ik daar in moet. Ik breng heel veel spullen mee, een ijskast met vriezer, een bank, een salontafel, en een stoel. Mijn vader helpt heel veel mee met verbouwen en klussen, want op die bijeenkomst waren er maar 2 vaders, mijn vader en raf's vader. De rest was er toevallig niet. En de huur is voor iedereen gelijk. Dus dan zou er van mijn kant heel veel in het huis worden gestoken, terwijl ik een hele kleine kamer krijg, nauwelijks leefbaar, en ik moet nog evenveel huur betalen ook! Ik heb er heel veel zin in om met 4 vriendinnen samen te gaan wonen, maar ik wil niet in dat kleine kamertje. De huiskamer kan worden verdeeld, en ik vind ieder een fatsoenlijke kamer belangrijker dan een gezamenlijke huiskamer. Want je zit toch 4 jaar in dat huis, en als je dan een hele kleine ruimte voor jezelf hebt, dat kan gewoon niet! Zucht.. laat ik er maar over ophouden, we zien het allemaal wel. We hebben het er nog wel allemaal over en dan zeg ik wat ik nu gezegd heb ook wel tegen hun. Ik moet zometeen eerst mijn kamer eens opruimen, dat is ook wel nodig. Hoe ik het ook voor elkaar krijg, ik houd het nooit langer netjes dan een paar dagen. Laat ik maar gelijk mijn kamer veranderen, dat werkt tegen de stress haha. Daarna ga ik lekker met de honden wandelen, een rondje door het sportpark ofzo. Dat zien we nog wel. Ik moet me nog steeds aankleden, en ik wacht tot mijn nieuwe broek droog is, maarja, hij was een uur geleden nog kleddernat haha. Denk niet dat dat doorgaat. Nou weer genoeg geblogd, en please please (ja ik smeek hier) plaats een comment! De laatste tijd krijg ik steeds minder comments (snik).

maandag, mei 02, 2005

Ik heb nog lang na zitten te genieten van mijn lsd, het was echt super!! Eerst het pretpark, de dag begon slecht want het regende behoorlijk. Toen we klaar waren om de bus in te stappen klaarde het wat op gelukkig. De rest van de dag wel mooi weer gehad, geen regen in ieder geval. We gingen naar Phantasialand in Duitsland bij Keulen, was echt leuk. Een paar mensen zaten van te voren te zeuren dat Phantasialand saai was en dat het maar kut was om naar een pretpark te gaan enz, maar toen ze er eenmaal waren zeiden die negatievelingen als eersten: wow daar wil ik in! en daar! Haha dus dat was wel lachen. Na het pretpark was ik wel moe, en zag ik tegen het gala op. Er waren meer dan 1000 mensen, misschien wel 3000 ofzo. Het was net hollywood. Je komt aangereden in je chique auto, stapt uit, heel veel geflits, gejuich en geklap. Echt geweldig! Zo heb ik me nog nooit gevoeld. Ik was heel erg gestresst en bloednerveus. Maar toen ik uitstapte en al dat applaus en gejuich was ik opeens heel kalm. Heel raar, eigenlijk op het moment waar je het zenuwachtigst voor bent ben je opeens kalm. Later zei mijn broer dat ik de trap op liep alsof dit de normaalste zaak van de wereld was haha. Zo voelde ik me op dat moment niet, ik voelde me echt heel bijzonder. Na de aankomst van iedereen was het galafeest. Echt heel erg gezellig, iedereen zag er mooi uit. Op het galafeest kwam ik Pascal tegen, een jongen die ook mee was op de skireis in januari. Hele leuke jongen hoor, als hij niet zo'n player was en niet zo jong had ik hem wel gezoend. Nu probeerde hij het wel maar wou het niet aangezien hij het bij ieder meisje probeert. Niet echt leuk om dan met hem te zoenen. Tot zover mijn gala verhaal, de komende dagen vertel ik nog wel wat dingen uitgebreider, maar om het kort te houden: het was echt de mooiste dag van mijn leven!

donderdag, april 28, 2005

Genietend van een schoteltje met heerlijke aardbeien zit ik mijn 'gala-plan' te bedenken. Morgen heb ik namelijk LSD (Laatste School Dag). Eigenlijk niet letterlijk de laatste, die was vandaag, morgen gaan we eerst naar Phantasialand en 's avonds is er gala. Vandaag was een hele rare dag. Je voelt je aan de ene kant heel normaal, omdat je gewoon op school zit, maar aan de andere kant voel je je heel raar en opgelaten, omdat het echt echt echt de laatste keer is dat je op je school rondwandelt onder normale omstandigheden. Nou ja normaal waren die omstandigheden niet hihi. Met een paar vriendinnen hadden we bedacht dat we zwembandjes om gingen doen en nog zo'n vel papier op onze rug enz. In het begin voelden we ons gestoord, maar we raakten eraan gewend en uiteindelijk liep ik door het hele dorp met mijn zwembandjes, terwijl annemarie en ik ons maar afvragen waarom mensen zaten te toeteren. We hebben eigenlijk geen les gehad vandaag, naar het laatste uur ben ik niet geweest, ging liever met de anderen mee naar de kantine en dan met annemarie mee naar huis. Door de intercom kwamen opeens allemaal berichtjes van de (lievelings)docenten. Echt hartstikke leuk en het werd onder luid gejuich en geklap ontvangen. Een dag om nooit te vergeten. Als deze dag al niet te vergeten is, hoe wordt het morgen dan wel niet? Kijk er heel erg naar uit, maar zie er aan de ene kant ook weer tegenop omdat ik het spannend vind. En dan is het echt echt de laatste dag. Waarschijnlijk zie ik de meeste op school niet meer terug, maar zo is het leven nou eenmaal. Ik ga me nu klaarmaken voor het gala. Eerst mijn oksels ontharen (heel belangrijk!) en dan ga ik me scrubben en maskertjes nemen en ga zo maar door. Lekker relaxen, maar het zorgt er ook voor dat ik morgen extra mooi ben, en dat is eigenlijk nog wel belangrijker dan het relaxen..