<body>
zondag, maart 13, 2005

Na 25 km gewandeld te hebben ben ik echt doodop. Het normale wandeltempo ligt rond de 5 km per uur. Wij liepen 6 a 7 km per uur. Eigen schuld, denk je natuurlijk, wie gaat er nou voor de lol 25 km wandelen, en dan ook nog zo snel? In Gulpen (ligt bij Maastricht) organiseren ze elk jaar de Nacht van Gulpen. Dat is een wandeltocht van 70 km. En dat is lang, vermoeiend, saai, en om wanhopig van te worden. Van te voren zijn er altijd oefentochten, en vandaag liepen mijn moeder en ik de oefentocht van 25 km mee. Nou dachten we, dat doen we wel even. Mijn moeder loopt namelijk al 20 jaar hard, en we wandelen veel. Het begin was wel makkelijk (of course), maar na 10 km begonnen ze me toch hard te lopen! Mijn moeder heeft al eerder de Nacht van Gulpen gelopen, maar zelfs zij kon niet meer.

Na 15 km gewandeld te hebben kwamen we bij de pauzeplek, maar vlak daarvoor zagen we een gezellig restaurantje. Omdat we niet af wouden gaan voor de rest van de groep, zijn we er stiekem tussen uit geknepen om in het restaurantje te gaan eten en drinken. Gna gna. Maar toen hadden we al 15 km gelopen, maar we moesten toch terug naar de auto, we waren in de middle of nowhere van Zuid-Limburg. Dus besloten we om via een andere route naar de auto te lopen, en op ons eigen tempo. Nou dat ging moeilijk want onze benen konden niet meer! Uiteindelijk hebben we toch nog de 25 km gelopen, alleen de laatste 10 op ons eigen tempo. Ook al zijn we nu doodop, en kunnen we niet normaal lopen, we hebben toch lol gehad!


Gisteren heb ik helaas niet zo'n lol gehad. Komende zomer ga ik voor een jaar op een cruiseschip werken, en ik ga binnenkort aan de gang met mijn cv. Daarvoor moeten professionele foto's gemaakt worden, en dat blijkt niet zo gemakkelijk als gedacht. Mijn ouders dus op zoek naar een fotograaf. Wij rijden door Maasmechelen, en van te voren had ik het adres opgezocht van een goede fotograaf. Maar hoe stom, ben ik vergeten het adres op te schrijven. Nou daar hadden we dus ook niks meer aan. Toen zijn we maar doorgereden naar Beek, waar we toch heen moesten. Wij overal zoeken naar een fotograaf en we hadden er drie gevonden. De eerste was dicht, de tweede deed overdreven moeilijk en had niet eens een digitale camera. Bovendien ging hij over 2 maanden sluiten. Wat dat er nou mee te maken had weten we ook niet. De derde fotograaf liet me eerst het hele verhaal vertellen wat voor foto's ik nodig had etc, en aan het einde van mijn relaas kondigd hij aan dat hij alleen pasfoto's maakt. Toen we eenmaal weer buiten waren wou mijn vader perse wat gaan winkelen in Beek, beetje door het stadje struinen je kent het wel. Mijn moeder en ik hadden daar dus totaal geen zin in maar we liepen maar mee. Uiteindelijk zat ik geirriteerd en met barstende koppijn weer terug in de auto naar huis. Zucht, het blijkt toch niet zo gemakkelijk om een fotograaf te vinden..

Morgen moet ik alweer naar school. Waar ik dus totaal geen zin in heb want ik ben doodop. Ik ga zometeen eerst mijn make-up eraf halen en mijn gezicht wassen, en dan lekker in mijn pyama, wat opruimen, en dan op bed lezen. Ik heb zo'n idee dat ik na een kwartier als een blok in slaap val hihi..